پايان كجاست تا شروع را اغاز شويم

از نطفه ادم تا اغاز انسان فرسنگها رفته

هنوز از پي سالهاي رفته تاريخ

صداي ناله چيزي به نام تمدن

سرم را مي خاراند و حنجره ام را غلغلك مي شود

هنوز مي شود طعم گس برده را شنيد

دد و دامي از ادم

يا ادمياني از دد و دام

رام .. وحشي .....

سر سپرده اين و ان ..........

اب ..نان ... شهوت ....

حرص ماندن ...در جا زدن

فسيل زدگان زنگار صفت

شلاق جنون مي خورند

و پيرزنان هميشه ماسيده تاريخ

به گوش كر نو بردگان

تا بوده همين بوده را نجوا مي شوند

و باز از بهانه دان دنيا........... برده داران

خداي منشان و پيامبركان دغل پرور ..عشق باز

بتان گله ها و رمه ها يا ادمكان اهورايي نشان

عشق را چه سان در نهان ..اشكار

روانه پرده دري كنيزكان كنند ..

و غلامان هميشه در گردش عادت و اطاعت

قدح گردان هوسهاشان

پاي پايانم ارزوست ............................

وا اسفا ...بردكان برده دار در اين خيل حماقت

سماجت نعل مي كنند

مي اموزند خر سواري به اولادكان

تا پاي چوبين جهل و بي خبري

ميخهايش در زمين خوب ريشه كند ..سخت ..

و خروار خروار ادم

در كش و قوس فسمت و تقدير

ماه و ستاره جبر و اختيار

مغز ببافند.............

و انديشه هاي نخ نمايشان

به ريش تاريخ تا بيخ قهقه زند ..............

و نسل به نسل

قرن به قرن ادم

وام دار عادت ماهيانه كه نه ....

ساليانه كه نه .....................................

در طول و عرض قدش ...

برده در اندازد

و برده دار چموش بد مستي زين كند

و چهار نعل سرها از پي زمان سنگواره سازد

و دريغ از كور سويي كه پاي پايان باشد كه نه ..خط پايان باشد ............

اري انسان اينسان قرن هاست

پاي در غرض ..سر در هوا ..

شهوت نان را عطش گشته ..

ادم را يدك مي كشد

و ادميت را صورتكي در دست ..

و اري ..............................

اينسان انسان همنوع را افسار بسته

خر مراد ميراند

يا نردباني از خريت...

كه با پاي ادم طي شد.. يا ميشود ........

هيهات بر كوچك خران خر سوار

و صد و هزار هيهات بر بزرگ خران خوش خرام شلاق نشان

پاي پايانم ارزوست .............................................

زياد ................................................................

پاي پايانم ارزوست تا لنگ لنگان خود را بياغازم

انسوي پاي خسته دل ..سر ...سرك كشم

كمي انطرفتر دور از جهل دور از غوغا

دور از ادم پي ادم ................

دور از خاك و تن و من

كمي انسوتر از خرقه عادت ..

پوستين كپك فام و خشك مزاج تكرار

سويي افكنم .......

با اني عشق ...اني فكر ....

انديشه اي سازم ....خوب ..خوب ..پر از من و او ...بي هيچكس ....

انجا كه ديگر همه ادم

گله ادم نباشد

...............هر انسان يك انسان..................

اري پايانم ارزوست ..

قدري براي فرزندانم تا بدانند كه ندانند كجاست

پاي پايانم ارزوست

تا ..مادران تجدد پاي ..

...........كودكم طرحي نو درانداز را..................

لالايي فردا كنند .....

روز پيداست ...

پاي پايان رفتنم ارزوست ..

هسته هاي عشق شكافتند

مغز دانه هاي ادم به بار نشست ...

ميمونكان كنج انزوا كز كردند

بهشت فروشان دغدغه دار ....

كلاه غيرت تا به پاي بردند

و ادميت بي هيچ

قيد و بند و قهرمان

راه را تا خروج ..

از رحم تنگ اجحاف

زر و تزوير ..

رمه و رمه دار

تا حق ادميت ............................

طي كرد .........................................

و انسان اينسان به دنيا امد در روزي دگر

با اني فكر ................

اني عشق ...............

...............و اينك بهشت عريان شد......................